Tant për ancaminé i vorìa parleve dij "bolé".
A l'é nen fàcil da spieghé. An piemontèis, "bolè" a veul dì "porcino" e peui, për estension, "tutti i funghi".
Cand ch'i disoma "andoma për bolé" i voroma dì "andiamo per funghi" (genérich). Ma cand ch'i disoma "i l'heu trovà un bolé", i voroma dì "ho trovato un porcino" (specìfich).
Ëd bolè (= porcini) a-i na j'é quatr specie.
Partoma da la prima, ch'a chërs specialment d'istà e a së s-ciama "Boletus aestivalis". As arconòss përchè soens a l'ha 'l capèl legerment chërpà e la gamba sempre pì o meno colorìa.

Ël Boletus pinophilus a l'é col ch'a ven pì gròss. An montagna, a fà na cita butà prest a la prima e peui a l'otonn a chërs fin-a a tard. A l'é caraterisà da rifless ross/viòla sia an sël capèl che an sla gamba. A l'é l'ùnich ch'a l'ha un nòm specìfich an piemontèis: i lo ciamoma 'dcò "vinaté", për ël color.